одноглазый
Eine Person, die nur ein Auge besitzt oder nur mit einem Auge sehen kann.
Человек с одним глазом.
-
Der alte Einäugige saß einsam am Hafen.— Одноглазый старик сидел в одиночестве в порту.
-
Man nannte ihn wegen seines Unfalls nur den Einäugigen.— Из-за несчастного случая его называли просто одноглазым.