prawnej dopuszczalności, wiarygodności dowodowej
Die Eigenschaft eines Beweises oder einer Sachverhaltsdarstellung, vor Gericht Bestand zu haben und rechtlich belastbar zu sein.
Właściwość dowodu lub przedstawienia stanu faktycznego, polegająca na tym, że jest ono dopuszczalne w sądzie i prawnie wiążące.
☞ Zazwyczaj używane jako rzeczownik; jako przymiotnik w znaczeniu „wytrzymały na sądowe procedury”.
-
Die Gerichtsfestigkeit der vorliegenden Beweise muss durch den Anwalt geprüft werden.— Adwokat musi sprawdzić, czy przedstawione dowody są dopuszczalne w postępowaniu sądowym.
-
Die Gerichtsfestigkeit dieser Zeugenaussage ist aufgrund der Widersprüche fragwürdig.— Wiarygodność tej zeznania świadka jest wątpliwa ze względu na istniejące sprzeczności.
Синонимы
Антонимы