wskaźnik zabudowy
Ein Maßzahl im Bauplanungsrecht, das das Verhältnis der Grundstücksfläche zur bebaubaren Grundfläche angibt.
Wskaźnik w prawie planowania przestrzennego, który określa stosunek powierzchni działki do powierzchni pod budowę.
-
Die Grundflächenzahl bestimmt, wie viel Prozent des Grundstücks bebaut werden dürfen.— Liczba powierzchni zabudowy określa, jaki procent działki może zostać zabudowany.
-
Gemäß dem Bebauungsplan ist die zulässige Grundflächenzahl hier sehr gering.— Zgodnie z planem zabudowy dopuszczalna powierzchnia zabudowy jest tutaj bardzo mała.
-
Der Architekt berechnete die maximale Grundflächenzahl für das neue Projekt.— Architekt obliczył maksymalną powierzchnię, jaką można przeznaczyć pod nowy projekt.