wyjęty spod prawa, wyrzutek
Ein historischer Begriff für eine Person, die sich außerhalb der gesellschaftlichen Ordnung oder des Gesetzes bewegt.
Historyczne określenie osoby, która wykracza poza porządek społeczny lub prawo.
☞ Obecnie prawie nieużywane, głównie w kontekście historycznym.
-
Er lebte als ein Illig in den tiefen Wäldern.— Żył jak wyrzutek w głębi lasów.
-
Nach seinem Urteil lebte der Illig jahrelang allein in den Bergen.— Według jego opinii Illig przez lata mieszkał sam w górach.
Синонимы
Антонимы