ядро, внутрішній звук
Ein Laut, der innerhalb eines Wortes oder einer Silbe steht, im Gegensatz zu einem Anlaut oder Auslaut.
Звук, який знаходиться всередині слова або складу, на відміну від початкового чи кінцевого звука.
☞ Використовується переважно в лінгвістиці.
-
Der Inlaut der Silbe bestimmt den Rhythmus.— Внутрішній звук складу визначає ритм.
-
Man muss den Inlaut genau analysieren.— Потрібно ретельно проаналізувати внутрішній звук.
Синонимы