kiracı, oturan
Eine Person, die in einem Haus oder einer Wohnung wohnt, meist als Mieter.
Bir evde veya dairede yaşayan kişi; genellikle kiracıdır.
☞ Günümüzde ‘Kiracı’ kelimesinden daha az kullanılmaktadır.
-
Der Inquilin zahlte seine Miete pünktlich.— Kiracı kirasını zamanında ödedi.
-
Die Rechte der Inquilinen sind gesetzlich geschützt.— Kiracıların hakları yasal olarak korunmaktadır.
Синонимы