minare
Ein hoher, schlanker Turm, der an eine Moschee angebaut ist und zum Gebetsruf dient.
Bir camiye bitişik olan ve ezan okumak için kullanılan, yüksek ve ince bir kuledir.
-
Das goldene Minarett glänzte in der Abendsonne.— Altın renkli minare, akşam güneşinde parlıyordu.
-
Der Muezzin rief von dem Minarett herab.— Muezzin, minareden ezan okudu.
-
Die Stadt ist für ihre prächtigen Minarette bekannt.— Şehir, görkemli minareleriyle tanınır.
Синонимы