монофтонг
Ein einfacher Vokal, der bei der Aussprache nicht den Klang wechselt.
Простий голосний звук, який під час вимови не змінює свого звучання.
-
Das Wort enthält einen langen Monophthong.— У цьому слові є довгий монофтонг.
-
In dieser Sprache ist jeder Monophthong sehr klar.— У цій мові кожен монофтонг звучить дуже чітко.
-
Der Linguist analysierte den Monophthong genau.— Лінгвіст ретельно проаналізував монофтонг.
Антонимы