мотет
Ein mehrstimmiges geistliches Musikstück, das oft in der Liturgie gesungen wird.
Багатоголосий духовний музичний твір, який часто співається в літургії.
-
Der Chor sang eine wunderschöne Motette von Palestrina.— Хор виконав чудову мотету Палестрини.
-
In der Messe wurde eine alte Motette vorgetragen.— У костелі виконували старовинну мотету.
-
Die Komponistin schrieb eine moderne Motette für Frauenstimmen.— Композиторка написала сучасну мотету для жіночих голосів.
Синонимы