муедзин
Ein Mann, der in der islamischen Tradition den Gebetsruf von einer Moschee aus tätigt.
Чоловік, який в ісламській традиції виголошує заклик до молитви з мечеті.
-
Der Muezzin rief die Gläubigen zum Gebet.— Муедзин закликав віруючих до молитви.
-
Man hörte die Stimme des Muezzins über der Stadt.— Над містом чути було голос муедзина.
-
Ein erfahrener Muezzin vollzieht den Ruf mit großer Präzision.— Досвідчений муедзин виконує заклик із великою точністю.