tepecik, küçük höyük
Ein kleiner, meist runder Hügel oder eine Erhebung in der Landschaft.
Arazideki küçük, çoğunlukla yuvarlak bir tepe ya da yükselti.
☞ Genellikle tepe veya küçük yükselti ile eşanlamlı olarak kullanılır.
-
Das kleine Kind spielt auf dem Mugel.— Küçük çocuk tepecikte oynuyor.
-
Hinter dem Mugel liegt eine grüne Wiese.— Mugel’in arkasında yeşil bir çayır bulunuyor.