mistrz menniczy
Ein historischer Beamter oder Würdenträger, der für die Prägung von Münzen und die Verwaltung der Münzstätte zuständig war.
Historyczny urzędnik lub dostojnik, który był odpowiedzialny za bicie monet oraz zarządzanie mennicą.
☞ Zazwyczaj odnosi się do historycznych urzędów w kontekście średniowiecznym lub wczesnonowożytnym.
-
Der Münzherr überwachte die Qualität der neuen Goldstücke.— Władca mennicy nadzorował jakość nowych złotych monet.
-
In den alten Archiven wurde der Name des Münzherrn gefunden.— W starych archiwach znaleziono imię emitenta monet.
-
Die Privilegien des Münzherrn wurden vom König bestätigt.— Przywileje władcy menniczego zostały potwierdzone przez króla.
Синонимы