naczalnik
Ein historischer russischer Beamter oder Verwalter, der bestimmte Aufgaben in der Verwaltung oder im Militär wahrnahm.
Historyczny rosyjski urzędnik lub administrator, który wykonywał określone zadania w administracji lub wojsku.
☞ Odnosi się do historycznych tytułów w rosyjskim kontekście.
-
Der Natschalnik leitete die kleine Gruppe von Soldaten.— Naczalnik dowodził małą grupą żołnierzy.
-
In den alten Dokumenten wird ein Natschalnik erwähnt.— W starych dokumentach wspomina się o naczalniku.
Синонимы