nekromantka
Eine Person, die die Kunst der Nekromantie ausübt, also die Kommunikation mit den Toten oder die Wiederbelebung von Verstorbenen durch Magie.
Osoba, która uprawia sztukę nekromancji, czyli komunikację z umarłymi lub przywracanie zmarłych do życia za pomocą magii.
☞ Przeważnie używane w literaturze, mitologii lub w gatunku fantasy.
-
Die dunkle Nekromantin beschwor die Geister der Vergangenheit.— Ciemnowłosa nekromantka przywołała duchy przeszłości.
-
In der Legende war die Nekromantin eine mächtige Zauberin.— W legendzie nekromantka była potężną czarodziejką.
-
Niemand wagte es, der Nekromantin in den Turm zu folgen.— Nikt nie odważył się pójść za nekromantką do wieży.