obstruent
Ein Laut, bei dessen Artikulation der Luftstrom im Mund oder Rachen vollständig oder fast vollständig blockiert wird.
Dźwięk, przy którego artykulacji strumień powietrza w ustach lub gardle zostaje całkowicie lub prawie całkowicie zablokowany.
-
In der Phonetik wird ein Obstruent durch einen blockierten Luftstrom definiert.— W fonetyce obstruentę definiuje się jako dźwięk powstający przy zablokowanym przepływie powietrza.
-
In der Phonetik unterscheidet man verschiedene Arten von Obstruenten.— W fonetyce wyróżnia się różne rodzaje spółgłosek zwartych.
-
Ein Obstruent erzeugt einen Widerstand im Artikulationsweg.— Spółgłoska zwarta wywołuje opór w drodze artykulacyjnej.
Синонимы