obstrüent
Ein Laut, bei dessen Artikulation der Luftstrom im Mund oder Rachen vollständig oder fast vollständig blockiert wird.
Artikülasyonu sırasında ağızda veya boğazda hava akımı tamamen veya neredeyse tamamen engellenen bir ses.
-
In der Phonetik wird ein Obstruent durch einen blockierten Luftstrom definiert.— Fonetikte bir tıkanık ses, engellenmiş hava akımıyla tanımlanır.
-
In der Phonetik unterscheidet man verschiedene Arten von Obstruenten.— Fonetikte çeşitli türde engelleyici sesler bulunur.
-
Ein Obstruent erzeugt einen Widerstand im Artikulationsweg.— Bir engelleyici, artikülasyon yolunda direnç oluşturur.
Синонимы