обструент
Ein Laut, bei dessen Artikulation der Luftstrom im Mund oder Rachen vollständig oder fast vollständig blockiert wird.
Звук, під час артикуляції якого повітряний потік у роті або глотці повністю або майже повністю блокується.
-
In der Phonetik wird ein Obstruent durch einen blockierten Luftstrom definiert.— У фонетиці обструєнт визначається як звук, при якому повітряний потік блокується.
-
In der Phonetik unterscheidet man verschiedene Arten von Obstruenten.— У фонетиці розрізняють різні види обструентів.
-
Ein Obstruent erzeugt einen Widerstand im Artikulationsweg.— Обструент створює опір у артикуляційному шляху.
Синонимы