офіклейд
Ein Musikinstrument der Bläserfamilie, das eine Kombination aus Oboe und Englischhorn darstellt.
Музичний інструмент з групи духових, який є поєднанням гобоя та англійського рога.
-
Der Musiker spielt auf der alten Ophikleide.— Музикант грає на старовинній опіклеїді.
-
Die tiefen Töne der Ophikleide klangen sehr mächtig.— Глибокі звуки опіклеїди лунали дуже потужно.
-
In der Partitur ist eine Ophikleide verzeichnet.— У партитурі зазначена опіклейда.