датив приналежності
Ein grammatikalischer Kasus, der in bestimmten Sprachen oder Dialekten verwendet wird, um eine Zugehörigkeit oder einen Besitz anzuzeigen.
Граматичний відмінок, який у певних мовах або діалектах використовується для позначення належності чи володіння.
-
Der Linguist analysiert den Pertinenzdativ in alten Texten.— Лінгвіст аналізує датив відповідності в старовинних текстах.
-
Die Verwendung des Pertinenzdativs ist in diesem Dialekt selten.— Вживання давального відмінка у цьому діалекті є рідкістю.