fonotaktik
Die Lehre von den Regeln, die bestimmen, welche Silben- und Lautfolgen in einer Sprache zulässig sind.
Bir dilde hangi hece ve ses dizilerinin kabul edilebilir olduğunu belirleyen kuralların bilimi.
-
Die Phonotaktik des Deutschen erlaubt keine drei Konsonanten am Silbenanfang.— Almancanın ses dizimi kuralları, hecenin başında üç ünsüzün bulunmasına izin vermez.
-
Linguisten untersuchen die Phonotaktik, um die Struktur der Sprache zu verstehen.— Dilbilimciler, dilin yapısını anlamak için fonotaktiği incelerler.
-
Jede Sprache besitzt eine eigene, komplexe Phonotaktik.— Her dilin kendine özgü, karmaşık bir fonotaktiği vardır.
Синонимы