stroik
Ein Instrument zur Bestimmung der Tonhöhe durch Schwingung.
Przyrząd do określania wysokości dźwięku na podstawie drgań.
-
Der Musiker schlug die Pitchgabel sanft an.— Muzyk delikatnie uderzył w stroik.
-
Mit einer Pitchgabel lässt sich der Ton präzise bestimmen.— Używając stroika, można precyzyjnie wyznaczyć ton.
-
Er hielt die Pitchgabel an sein Ohr.— Przyłożył widelczyk do swojego ucha.
Синонимы