skapular
Ein Mitglied eines Ordens, das die Phase der Novizialzeit hinter sich gebracht hat.
Członek zakonu, który przeszedł fazę nowicjatu.
☞ Odnosi się konkretnie do hierarchii w zakonach katolickich.
-
Der Skapulier trat in die nächste Phase seines Ordenslebens ein.— Skapularz wszedł w kolejny etap swojego życia zakonnego.
-
Als Skapulier trägt er nun die vollen Pflichten des Ordens.— Teraz, jako skapularz, pełni wszystkie obowiązki zakonu.
Синонимы