solipsizm, aşırı solizm
Die Tendenz oder Praxis, in der Musik oder im Ausdruck eine einsame, isolierte oder solistische Rolle übermäßig betont.
Müzikte veya ifadede yalnız, izole veya solo bir rolün aşırı şekilde vurgulandığı eğilim veya uygulama.
-
Der Kritiker bemängelte den Solözismus des jungen Pianisten.— Eleştirmen, genç piyanistin tek sesli çalma tarzını eleştirdi.
-
Ein gewisser Solözismus kann das harmonische Zusammenspiel stören.— Belirli bir söz dizimi hatası, uyumlu işleyişi bozabilir.
Синонимы