tambow
Ein Schlaginstrument, das aus einem hohlen Holzstamm besteht und durch Schlagen auf die Oberfläche Töne erzeugt.
Instrument perkusyjny, który składa się z pustego pnia drzewa i wydaje dźwięki poprzez uderzanie w jego powierzchnię.
☞ Odnosi się przede wszystkim do tradycyjnego afrykańskiego instrumentu.
-
Der Rhythmus der Tambow war in der Ferne zu hören.— Rytm tambowów słychać było w oddali.
-
Der Musiker schlug vorsichtig auf die Tambow.— Muzyk ostrożnie uderzył w tamburyn.