tambow
Ein Schlaginstrument, das aus einem hohlen Holzstamm besteht und durch Schlagen auf die Oberfläche Töne erzeugt.
Yüzeyine vurularak sesler üretilen, içi boş bir ahşap gövdeden oluşan vurmalı bir enstrüman.
☞ Öncelikle geleneksel Afrikan enstrümanına atıfta bulunur.
-
Der Rhythmus der Tambow war in der Ferne zu hören.— Uzaktan Tambov'un ritmi duyuluyordu.
-
Der Musiker schlug vorsichtig auf die Tambow.— Müzisyen, tamburu dikkatlice çaldı.