niepowstrzymywalność
Die Eigenschaft, nicht aufgehalten oder gestoppt werden zu können.
Właściwość polegająca na tym, że nie można jej zatrzymać ani powstrzymać.
☞ Gramatycznie jest to rzeczownik (niepowstrzymaność), który opisuje tę właściwość. Jako przymiotnik używa się słowa „niepowstrzymany”.
-
Die Unaufhaltsamkeit der Natur lässt sich kaum kontrollieren.— Niepowstrzymaności sił przyrody trudno się oprzeć.
-
Die Unaufhaltsamkeit des Flusses überraschte die Wanderer.— Niepowstrzymany nurt rzeki zaskoczył wędrowców.
Синонимы