niezaprzeczalność
Die Eigenschaft, dass etwas nicht geleugnet oder bestritten werden kann.
Właściwość polegająca na tym, że czegoś nie można zaprzeczyć ani podważyć.
☞ Zazwyczaj używane jako rzeczownik; jako przymiotnik częściej występuje w formie „unleugbar”.
-
Die Unleugbarkeit dieser Fakten macht die Diskussion sehr schwierig.— Niezaprzeczalność tych faktów sprawia, że dyskusja jest bardzo trudna.
-
Die Unleugbarkeit der wissenschaftlichen Beweise überraschte die Experten.— Niepodważalność dowodów naukowych zaskoczyła ekspertów.