fonem samogłoskowy
Ein phonetisches Element der Sprache, das einen Vokal darstellt und zur Unterscheidung von Bedeutungseinheiten dient.
Fonetyczny element języka, który reprezentuje samogłoskę i służy do rozróżniania jednostek znaczeniowych.
-
Der Linguist analysierte jedes einzelne Vokalphonem in der Silbe.— Lingwista przeanalizował każdy pojedynczy fonem samogłoskowy w sylabie.
-
Ein kleiner Unterschied im Vokalphonem kann die Bedeutung verändern.— Niewielka różnica w fonemie samogłoskowym może zmienić znaczenie.
-
In dieser Sprache gibt es nur fünf Vokalphoneme.— W tym języku istnieje tylko pięć fonemów samogłoskowych.