ćwierkanie, ćwirkanie
Ein lautmalerischer Ausdruck, der das typische Zirpen eines bestimmten Vogels imitiert.
Wyrażenie onomatopeiczne, które naśladuje charakterystyczne ćwierkanie określonego ptaka.
☞ Odnosi się przede wszystkim do koziorożca (Jemenzipper).
-
Man hörte nur ein leises Zilpzalp im Wald.— W lesie słychać było tylko cichy śpiew ptaków.
-
Der Vogel antwortete mit einem kräftigen Zilpzalp.— Ptak odpowiedział mocnym śpiewem słowika.