stoczony, walczony
Mit Waffen oder körperlicher Kraft gekämpft oder bekämpft.
Walczono lub zwalczano za pomocą broni lub siły fizycznej.
☞ Imiesłów bierny od „fechten” używany jako przymiotnik.
-
Der hart gefochtene Kampf endete schließlich mit einem Sieg.— Ciężka walka zakończyła się w końcu zwycięstwem.
-
Es war ein erbittert gefochtener Streit um das Erbe.— Była to zaciekła walka o spadek.
-
Die Entscheidung wurde in einem gefochtenen Duell getroffen.— Decyzja została podjęta w zaciętym pojedynku.
Синонимы
Антонимы