haruspicy, haruspiczy
Die Kunst der Wahrsagerei durch die Untersuchung von Tierinnereien betreffend.
Sztuka wróżenia poprzez badanie wnętrzności zwierząt.
☞ Odnosi się do starożytnej praktyki organomancji.
-
Der Priester vollzog ein haruspicisches Ritual.— Kapłan przeprowadził rytuał haruspicji.
-
Sie studierten die haruspicischen Praktiken der Römer.— Studiowali rzymskie praktyki haruspiczne.
Синонимы
Антонимы