wzniosły, wysoki, wywyższony
Erhaben, ehrwürdig oder von einer überragenden, fast heiligen Qualität.
Wzniosły, czcigodny lub posiadający wyjątkową, niemal świętą jakość.
☞ Obecnie często używane ironicznie, by wyśmiać przesadną uroczystość.
-
Sie blickte mit einem hehren Ausdruck in die Ferne.— Patrzyła w dal z wzniosłym wyrazem twarzy.
-
Seine Ziele sind nichts weniger als hehr.— Jego cele są naprawdę szlachetne.
-
Er hielt eine hehre Rede über die Freiheit.— Wygłosił wzniosłą mowę o wolności.