idiograficzny
Bezieht sich auf die individuelle, einzigartige Charakteristik eines Einzelwesens oder Ereignisses.
Odnosi się do indywidualnej, wyjątkowej cechy pojedynczej istoty lub zdarzenia.
☞ Używane przede wszystkim w filozofii, psychologii lub historii.
-
Die Geschichtswissenschaft nutzt oft einen idiographischen Ansatz.— Nauki historyczne często stosują podejście idiograficzne.
-
Diese idiographische Methode konzentriert sich auf das Einzigartige.— Ta metoda idiograficzna skupia się na tym, co wyjątkowe.
-
Ihre Forschung ist rein idiographisch ausgerichtet.— Pana/Pani badania mają wyłącznie charakter idiograficzny.
Синонимы
Антонимы