migoczące, drżące, falujące
In unregelmäßigen, flackernden oder tanzenden Bewegungen leuchtend.
Świecąc w nieregularnych, migoczących lub tańczących ruchach.
☞ Często używane metaforycznie w odniesieniu do nieokreślonych lub zwodniczych zjawisk.
-
Im Sumpf sah man irrlichternde Lichter.— W bagnie widać było migoczące światła.
-
Der Blick des Kindes war irrlichternd und unbestimmt.— Wzrok dziecka był błędny i nieokreślony.
-
Die Sterne wirkten in der Ferne irrlichternd.— Gwiazdy w oddali migotały niespokojnie.
Синонимы
Антонимы