izochroniczny
In der Zeit gleichbleibend oder zeitlich gleichmäßig ablaufend.
Zachowujące stałość w czasie lub przebiegające w sposób czasowo równomierny.
☞ Jest używane przede wszystkim w fizyce i matematyce.
-
Die Schwingungen des Pendels sind isochron.— Drgania wahadła są izochroniczne.
-
Wir untersuchten die isochrone Abfolge der Ereignisse.— Badaliśmy izochronową kolejność wydarzeń.
-
Der Prozess verläuft in isochronen Intervallen.— Proces przebiega w izochronowych interwałach.
Синонимы
Антонимы