Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

knocken

[ˈknɔkn̩]
По слогам knoc|ken
◆ Грамматический конструктор
Управление
an etw. (Dat.) knocken D— pukać do czegoś (w celowniku).
„Er klopft leise an die Tür."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
knocken
Präteritum
knockte
Partizip II
hat geknockt
§Значения
pukać
Mit der Hand oder einem Gegenstand gegen eine Oberfläche schlagen, um ein Geräusch zu erzeugen.
Uderzać ręką lub przedmiotem w powierzchnię, aby wywołać dźwięk.
нейтральное
  1. Er knockt leise mit der Faust gegen die Holztür.
    — Cicho puka pięścią w drewniane drzwi.
  2. Er knockt leise mit den Knöcheln gegen die schwere Tür.
    — Puka cicho kostkami palców w ciężkie drzwi.
Синонимы
Антонимы
pukać, stukać
Ein klopfendes Geräusch machen, oft als Signal oder zur Aufmerksamkeit.
Wydawać dźwięk stukania, często jako sygnał lub w celu przyciągnięcia uwagi.
нейтральное
  1. Er knockt leise mit den Fingern an die Tür.
    — Puka cicho palcami w drzwi.
  2. Er knockt leise mit den Fingern auf den Tisch.
    — Delikatnie stuka palcami w stół.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich knocke
du knockst
er/sie/es knockt
wir knocken
ihr knockt
sie/Sie knocken
Präteritum претеритум
ich knockte
du knocktest
er/sie/es knockte
wir knockten
ihr knocktet
sie/Sie knockten
Imperativ императив
knock(e) (du)
knocken wir
knockt (ihr)
knocken Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich knocke
du knockest
er/sie/es knocke
wir knocken
ihr knocket
sie/Sie knocken
Konjunktiv II конъюнктив II
ich knockte
du knocktest
er/sie/es knockte
wir knockten
ihr knocktet
sie/Sie knockten
Partizip партицип
knockend Präsens
geknockt Perfekt
Infinitiv инфинитив
knocken
zu knocken
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке