Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

knocken

[ˈknɔkn̩]
По слогам knoc|ken
◆ Грамматический конструктор
Управление
an etw. (Dat.) knocken D— bir şeye (Dativ) vurmak
„Er klopft leise an die Tür."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
knocken
Präteritum
knockte
Partizip II
hat geknockt
§Значения
vurmak
Mit der Hand oder einem Gegenstand gegen eine Oberfläche schlagen, um ein Geräusch zu erzeugen.
Elde veya bir nesneyle bir yüzeye vurarak ses çıkarmak.
нейтральное
  1. Er knockt leise mit der Faust gegen die Holztür.
    — O, yumruğuyla ahşap kapıya hafifçe vuruyor.
  2. Er knockt leise mit den Knöcheln gegen die schwere Tür.
    — Er, parmaklarıyla ağır kapıya hafifçe vuruyor.
Синонимы
Антонимы
tıklamak, vurmak
Ein klopfendes Geräusch machen, oft als Signal oder zur Aufmerksamkeit.
Vurma sesi çıkarmak; genellikle bir sinyal olarak veya dikkat çekmek için.
нейтральное
  1. Er knockt leise mit den Fingern an die Tür.
    — Er, parmaklarıyla usulca kapıya vuruyor.
  2. Er knockt leise mit den Fingern auf den Tisch.
    — Parmaklarıyla masaya hafifçe vuruyor.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich knocke
du knockst
er/sie/es knockt
wir knocken
ihr knockt
sie/Sie knocken
Präteritum претеритум
ich knockte
du knocktest
er/sie/es knockte
wir knockten
ihr knocktet
sie/Sie knockten
Imperativ императив
knock(e) (du)
knocken wir
knockt (ihr)
knocken Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich knocke
du knockest
er/sie/es knocke
wir knocken
ihr knocket
sie/Sie knocken
Konjunktiv II конъюнктив II
ich knockte
du knocktest
er/sie/es knockte
wir knockten
ihr knocktet
sie/Sie knockten
Partizip партицип
knockend Präsens
geknockt Perfekt
Infinitiv инфинитив
knocken
zu knocken
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке