Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

knocken

[ˈknɔkn̩]
По слогам knoc|ken
◆ Грамматический конструктор
Управление
an etw. (Dat.) knocken D— стукати в щось (давальний відмінок).
„Er klopft leise an die Tür."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
knocken
Präteritum
knockte
Partizip II
hat geknockt
§Значения
стукати
Mit der Hand oder einem Gegenstand gegen eine Oberfläche schlagen, um ein Geräusch zu erzeugen.
Бити рукою або предметом по поверхні для створення звуку.
нейтральное
  1. Er knockt leise mit der Faust gegen die Holztür.
    — Він тихенько стукає кулаком у дерев’яні двері.
  2. Er knockt leise mit den Knöcheln gegen die schwere Tür.
    — Він тихенько стукає кісточками пальців у важкі двері.
Синонимы
Антонимы
стукати, постукувати
Ein klopfendes Geräusch machen, oft als Signal oder zur Aufmerksamkeit.
Стукати, часто як сигнал або для привернення уваги.
нейтральное
  1. Er knockt leise mit den Fingern an die Tür.
    — Він тихенько стукає пальцями у двері.
  2. Er knockt leise mit den Fingern auf den Tisch.
    — Він тихо постукує пальцями по столу.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich knocke
du knockst
er/sie/es knockt
wir knocken
ihr knockt
sie/Sie knocken
Präteritum претеритум
ich knockte
du knocktest
er/sie/es knockte
wir knockten
ihr knocktet
sie/Sie knockten
Imperativ императив
knock(e) (du)
knocken wir
knockt (ihr)
knocken Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich knocke
du knockest
er/sie/es knocke
wir knocken
ihr knocket
sie/Sie knocken
Konjunktiv II конъюнктив II
ich knockte
du knocktest
er/sie/es knockte
wir knockten
ihr knocktet
sie/Sie knockten
Partizip партицип
knockend Präsens
geknockt Perfekt
Infinitiv инфинитив
knocken
zu knocken
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке