warczenie, burczenie
Ein tiefes, kehliges Geräusch von sich gebend, wie es oft von Hunden oder bei Magenbeschwerden gemacht wird.
Wydawanie głębokiego, gardłowego dźwięku, takiego, jaki często wydają psy lub przy dolegliwościach żołądkowych.
-
Der knurrende Hund stand vor dem Tor.— Warczący pies stał przed bramą.
-
Ich hörte ein knurrendes Geräusch aus seinem Bauch.— Usłyszał burczenie w swoim brzuchu.