Прилагательное Частотностьtop-25k+CEFR C2

knäblich

[ˈknɛːplɪç]
По слогам knäb|lich
§Значения
skąpy, niewielki, niedostateczny
In geringer Menge vorhanden, knapp bemessen oder spärlich.
Występuje w małej ilości, jest skąpo mierzone lub rzadkie.
нейтральное
  1. Die Vorräte an Lebensmitteln waren nur noch knäblich.
    — Zapasy żywności były już prawie wyczerpane.
  2. Er verfügte über knäbliche Mittel für seine Reise.
    — Miał skromne środki na swoją podróż.
  3. Die Beweise für seine Schuld sind leider sehr knäblich.
    — Niestety, dowody jego winy są bardzo skąpe.
Синонимы
Антонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке