konkubiner, birlikte yaşayan
Bezogen auf eine Konkubinatbeziehung, also eine Lebensgemeinschaft ohne Eheschließung.
Evlilik olmaksızın kurulan bir birliktelik, yani gayriresmi bir yaşam ortaklığı ile ilgili.
-
Sie lebten in einer konkubinären Beziehung.— Birlikte yaşıyorlardı, gayriresmi bir ilişki içindeydiler.
-
Die rechtliche Lage der konkubinären Lebensform ist komplex.— Birlikte yaşama biçiminin hukuki durumu karmaşıktır.
Синонимы
Антонимы