czasownik performatywny
Ein Verb, dessen Äußerung selbst die beabsichtigte Handlung vollzieht.
Czasownik, którego wypowiedź sama wywołuje zamierzone działanie.
-
Das Wort 'versprechen' ist ein klassisches Performatives Verb.— Słowo „versprechen” jest klasycznym czasownikiem performatywnym.
-
Ein performatives Verb wie 'taufen' verändert die soziale Realität.— Czasownik performatywny taki jak „chrzcić” zmienia rzeczywistość społeczną.
-
Ein Performatives Verb vollzieht die Handlung durch die Äußerung.— Czasownik performatywny realizuje czynność poprzez wypowiedź.
Синонимы