ковырять(ся), тыкать
In etwas herumstochern oder herumbohren.
Ковыряться или тыкать в чём-либо.
-
Er prokelt mit dem Draht im Schloss.— Он ковыряется проволокой в замке.
-
Hör auf, in den Zähnen zu prokeln!— Перестань ковыряться в зубах!
| ich | prokele |
| du | prokelst |
| er/sie/es | prokelt |
| wir | prokeln |
| ihr | prokelt |
| sie/Sie | prokeln |
| ich | prokelte |
| du | prokeltest |
| er/sie/es | prokelte |
| wir | prokelten |
| ihr | prokeltet |
| sie/Sie | prokelten |
| — | ||
| prokele | (du) | |
| — | ||
| prokeln | wir | |
| prokelt | (ihr) | |
| prokeln | Sie | |
| ich | prokele |
| du | prokelest |
| er/sie/es | prokele |
| wir | prokeln |
| ihr | prokelet |
| sie/Sie | prokeln |
| ich | prokelte |
| du | prokeltest |
| er/sie/es | prokelte |
| wir | prokelten |
| ihr | prokeltet |
| sie/Sie | prokelten |
| prokelnd | Präsens |
| geprokelt | Perfekt |
| prokeln |
| zu prokeln |