precipitatywny
In der Chemie oder Physik beschreibend für einen Vorgang, der zur Ausfällung eines Stoffes führt.
W chemii lub fizyce: określenie procesu, który prowadzi do wytrącania się substancji.
-
Die chemische Reaktion wirkt präzipitativ auf die Lösung.— Reakcja chemiczna wywołuje wytrącanie się osadu w roztworze.
-
Man beobachtete einen präzipitativen Effekt im Reagenzglas.— Zaobserwowano efekt wytrącania się osadu w probówce.
Синонимы
Антонимы