Прилагательное Частотностьtop-25000CEFR C2

putativ

[puˈtaːtiːf]
По слогам pu|ta|tiv
§Значения
przypuszczalny, domniemany, uznawany
Als wahrscheinlich oder angenommen betrachtet, aber nicht bewiesen.
Uważane za prawdopodobne lub przyjęte, lecz nieudowodnione.
терминологическое
☞ Jest często używane w kontekstach prawnych lub naukowych.
  1. Der putative Grund für die Entscheidung blieb unklar.
    — Rzekomy powód tej decyzji pozostał niejasny.
  2. Es handelt sich um einen putativen Fall von Betrug.
    — Jest to przypuszczalny przypadek oszustwa.
  3. Die putative Unschuld des Angeklagten wurde angezweifelt.
    — Domniemana niewinność oskarżonego została zakwestionowana.
Синонимы
Антонимы
§Связанные слова

Сообщить об ошибке