skruszony
Die Reue oder Buße betreffend; die Sündenerkenntnis und Reue ausdrückend.
Dotyczące skruchy lub pokuty; wyrażające uświadomienie sobie grzechów i skruchę.
☞ Używane głównie w kontekście teologicznym.
-
Er zeigte eine pönitentische Haltung während des Gebets.— Wykazywał skruszoną postawę podczas modlitwy.
-
Die pönitentische Praxis ist tief in der Tradition verwurzelt.— Praktyka pokutna jest głęboko zakorzeniona w tradycji.
-
Sein Blick wirkte sehr pönitentisch.— Jego spojrzenie wyrażało wielką skruchę.
Антонимы