skrzypiący, piszczący
Ein hohes, schrillendes oder reibendes Geräusch erzeugend.
Wytwarzający wysoki, piskliwy lub tarczący dźwięk.
-
Die quietschenden Bremsen des Autos waren sehr laut.— Skrzypiące hamulce samochodu były bardzo głośne.
-
Die Tür klingt beim Öffnen quietschend.— Drzwi skrzypią, gdy się je otwiera.
-
Ein quietschendes Geräusch kam aus dem alten Spielzeug.— Z starej zabawki dobiegał piskliwy dźwięk.
Антонимы