słaba deklinacja
Ein Flexionsmuster im Deutschen, bei dem Substantive in den obliquen Kasus die Endung -n oder -en annehmen (schwache Deklination).
Wzorzec fleksyjny w języku niemieckim, w którym rzeczowniki w przypadkach zależnych przyjmują końcówkę -n lub -en (deklinacja słaba).
☞ Często nazywana również „deklinacją n”.
-
Schwache Deklination betrifft maskuline Substantive wie „Mensch“ oder „Kunde“.— Słaba deklinacja dotyczy rzeczowników rodzaju męskiego, takich jak „człowiek” czy „klient”.
-
Man muss die Schwache Deklination im Grammatiktest lernen.— Trzeba nauczyć się słabej deklinacji na teście z gramatyki.
-
Schwache Deklination der Adjektive erfordert nach dem bestimmten Artikel meist die Endung -en.— W słabym deklinowaniu przymiotników po rodzajniku określonym zazwyczaj występuje końcówka -en.