hâkimane, efendice
Herrschaftlich, souverän oder die Macht ausübend (oft im historischen oder rechtlichen Kontext).
Hükmeden, egemen veya iktidarı kullanan (genellikle tarihi veya hukuki bağlamda).
☞ Modern Almancada nadiren sıfat olarak kullanılır; çoğunlukla İngilizceden alıntı bir kelime ya da tarihi metinlerde görülür.
-
Er genoss seignioren Privilegien in der Region.— O, bölgede soylulara tanınan ayrıcalıklardan yararlanıyordu.
-
Die seigniore Macht des Adels war unumstritten.— Asillerin egemen gücü tartışmasızdı.
Синонимы
Антонимы