samosprawiedliwy
Überzeugt davon, dass das eigene Handeln oder die eigene Meinung die einzig richtige ist, oft mit moralischer Überlegenheit.
Przekonany o tym, że własne działania lub opinia są jedynie słusznymi, często z poczuciem moralnej wyższości.
☞ Często używane w sposób pejoratywny.
-
Er gab mir eine selbstgerechte Antwort.— Dał mi samochwalczą odpowiedź.
-
Sein Verhalten wirkte auf mich sehr selbstgerecht.— Jego zachowanie wydało mi się bardzo samosprawiedliwe.
-
Niemand mag diesen selbstgerechten Ton.— Nikt nie lubi tego samochwalczego tonu.
Антонимы